درباره رتبه بندی رقابت پذیری

رقابت پذیری معیاری کلیدی برای ارزیابی درجه موفقیت بنگاه ها در میدان های رقابتی اقتصادی و تجاری به حساب می آید. بدین معنی که بنگاهی که از توان رقابتی بالایی در بازارهای رقابتی برخوردار باشد، انتظار می رود که در مسیر توسعه پایدار خود قرار داشته باشد. رقابت پذیری، وابسته به ارزش های مشتریان و سهامداران، قدرتِ مالیِ تعیین کننده توانایی عمل و عکس العمل در محیط رقابتی و پتانسیل افراد و فناوری در اعمال تغییرات استراتژیک ضروری می باشد. بنگاه اقتصادی را می توان رقابت پذیر نامید که در آن توازن مناسبی بین عوامل مذکور وجود داشته باشد. یک سازمان چنانچه قادر به ارایه ارزشی بهتر از رقبا باشد در چشم مشتریان خود رقابت پذیر خواهد بود. [1]

هدف اصلی رتبه بندی براساس رقابت پذیری تخمین میزان رقابت پذیری بنگاه های اقتصادی در گروه های مختلف با استفاده از داده های کمی و واقعی آن ها و در نهایت تعیین رتبه هر بنگاه در صنعت خود می باشد. به منظور رتبه بندی بنگاه های اقتصادی فعال در صنایع مختلف مدلی با استفاده از داده ها و اطلاعات مالی، اقتصادی و بهره‌وری بنگاه ها در بازه زمانی 10 سال گذشته طراحی و تدوین شده است. با ترکیب رویکردهای مختلف، استفاده از آمار و اطلاعات مالی 10 ساله بنگاه ها و جمع بندی نظرات متخصصین صنعت مربوطه در مورد مولفه های مهم در صنعت, طراحی مدل صورت پذیرفته است. به این ترتیب با استفاده از اطلاعات مالی بنگاه های صنعت و مدل طراحی شده, بهترین های صنعت (رقابت پذیرترین ها) شناسایی و سایر بنگاه ها به تناسب فهرست می شوند.


[1] – کتاب مدل اندازه گیری رقابت پذیری بنگاه